Jasność dla duszy, czyli dziurawiec zwyczajny

dziurawiec

DZIURAWIEC ZWYCZAJNY:Hypericum perforatum) – dziurawiec pospolity, świętojańskie ziele, ruta polna, ziele św. Jana, krzyżowe ziele, arlika; zwiIeroboj (zw Rosji zwierzobójca).

Łacińska nazwa zioła pochodzi od greckich słów „hyper ” (ponad) oraz „icum ” (obraz). Nawiązuje do tradycji wieszania dziurawca nad obrazami bogów, by odegnać złe moce. Nazywano go też korzeniem Chejrona, centaura-uzdrowiciela. W starożytnym Rzymie jego olejem nacierali się gladiatorzy i zapaśnicy, bo czynił ich, jak wierzono - niewyczerpanymi.

OPIS

Dziurawiec zwyczajny należy do rodziny dziurawcowatych. Występuje w Europie, Azji Zachodniej, Afryce Północnej. Okazy zostały również znalezione w meryce Północnej i Południowej, Nowej Zelandii, Australii, Japonii. W Polsce dziurawiec należy do roślin pospolitych występujących np. na łąkach, przy drogach, na miedzach, w lasach.

Dziurawiec jest rośliną dorastającą do wysokości 60-80 cm. Nasiona wysiewa się w październiku, na glebę lub bardzo płytko, w raędy co 40 cm. Ziele kwitnie od drugiej połowy czerwca do sierpnia. Nasiona można już zbierać pod koniec września. Surowcem zielarskim jest ziele, które zbiera się na początku kwitnienia roślin. Roślina najlepiej preferuje słoneczne miejsca. Rośnie w słabszych gatunkowo glebach.

Dziurawiec to ma w kwiatostanie żółto-złote kwiaty, które wydają się szczególnie obfite 24 czerwca. Dzień ten jest tradycyjnie obchodzony jako dzień urodzin Jana Chrzciciela. Dziurawiec zwyczajny jest również nazywany ziołem Św. Jana.

WYGLĄD

Łodyga-wzniesiona prosto do góry, rozgałęziona korona kwiatostanu.

Liście-ułożone są na łodydze naprzeciwlegle, eliptyczne do równowąskich, o długości ok. 3cm. Patrząc pod słońce zauważymy na liściu dziurawca wewnętrzne zbiorniki z olejkiem eterycznym, wyglądające dla ludzkiego oka jak dziurki. To właśnie im dziurawiec zawdzięcza swoją nazwę, podobnie jak łacińska nazwa perforatum (przedziurawiony). Wierzono u nas, iż liście dziurawca pokłute były przez złośliwego diabła, a na św. Jana dziewczęta wiły z tego świętojańskiego ziela wianki i wróżyły z jego soku.

Kwiaty-kwiaty są średnicy do 3 cm, liczne w koronie kwiatu, zebrane w gęste baldachogrono. Korona kwiatu pięciopłatkowa, żółta, liczne pręciki.

Owoc-wielonasienna torebka pokryta gruczołkami. Nasiona dziurawca są czarne, drobno kropkowane